چرا گرمکنهای حمام را در شرایط حرارت و رطوبت بالا آزمایش میکنیم؟
باید صادق باشیم: حمامها برای لوازم الکترونیکی، محیطی خطرناک هستند. در حمامها، بخار زیادی وجود دارد؛ دما نیز به طور مداوم تغییر میکند و رطوبت نیز بالاست. در واقع، حمامها مانند سونا برای لوازم الکترونیکی هستند. اگر لامپهای مادون قرمز به طور ویژه برای چنین شرایطی ساخته نشده باشند، به سرعت دچار مشکل میشوند؛ درزها نشت میکنند، لولههای کوارتز ترک میخورند و سیمها نیز فاسد میشوند.
ما دوست نداریم به طور تصادفی تصمیم بگیریم؛ بنابراین از آزمایشهای مربوط به حرارت و رطوبت بالا استفاده میکنیم. در واقع، سعی میکنیم لامپها را در آزمایشگاه خراب کنیم، تا در خانه دچار مشکل نشوند.
مبارزه با بخار
بخار آب، چیزی خطرناک است؛ این بخار از هر درز کوچکی عبور کرده و به نقاط اتصال لامپ و پریز میرسد. وقتی بخار وارد لامپ میشود، اکسیداسیون ایجاد میشود؛ این امر باعث ایجاد مقاومت میشود و در نهایت منجر به ذوب شدن سیمها یا خراب شدن لامپ میشود.
برای جلوگیری از این مشکل، لامپها را در شرایط حرارت و رطوبت بالا آزمایش میکنیم. در صورتی که عایقبندی لامپ نتواند این فشار را تحمل کند، کل محصولات ضایع میشوند.
شوک حرارتی
فکر کنید: لامپی که در محیطی مرطوب قرار دارد، ناگهان به دمای بالای ۵۰۰ درجه سانتیگراد میرسد؛ این امر شوک بزرگی برای سیستم الکتریکی لامپ ایجاد میکند. اگر شیشه لامپ مناسب نباشد، ترکهای ریزی در لامپ ایجاد میشود.
آزمایشهای ما، شرایط مشابه سالها استفاده مداوم از لامپ در محیطهای مرطوب را شبیهسازی میکند. ما بررسی میکنیم که آیا عایقبندی لامپ هنوز محکم کار میکند یا خیر؛ زیرا به محض اینکه عایقبندی ضعیف شود، رطوبت به رشتههای تنگستنی لامپ میرسد و این امر باعث خراب شدن فوری لامپ میشود.
یافتن «نقطه ایدهآل»
مشکل اینجاست که نمیتوانیم همه چیز را در پلاستیک بپوشانیم و فقط این کار را کافی بدانیم. اگر بدنه لامپ کاملاً ضدهوا باشد، لوازم الکترونیکی داخل آن خراب خواهند شد. بنابراین باید تعادلی بین این دو وجود داشته باشد.
ما زمان زیادی را صرف تنظیم مسیرهای تهویه میکنیم؛ ما میخواهیم لامپی داشته باشیم که به اندازه کافی محکم باشد تا از بخار جلوگیری کند، اما به اندازه کافی باز باشد تا هوا بتواند وارد شود.
به این ترتیب، لامپی خواهیم داشت که بتواند بدون مشکل، در اولین استفاده از آن، کار کند.