ทำไมเราถึงไม่นำควอตซ์มาใช้ในห้องน้ำล่ะ?
เมื่อคุณออกแบบเครื่องทำความร้อนสำหรับห้องน้ำ คุณไม่ได้แค่พยายามทำให้ผู้ใช้รู้สึกอบอุ่นเท่านั้น แต่คุณยังต้องจัดการกับปัญหาด้านความเสี่ยงด้วย
ปัญหาก็คือ ห้องน้ำมีความชื้นสูง มีไอน้ำอยู่ทั่วทุกหนทุกแห่ง และบางครั้งก็มีหยดน้ำเย็นตกลงมาบนองค์ประกอบที่มีอุณหภูมิสูงถึง 600°C ด้วยท่อควอตซ์ธรรมดา นั่นจะนำไปสู่หายนะได้ เพราะแก้วไม่สามารถทนต่อการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิอย่างรวดเร็วได้ และมันก็จะแตกได้
นั่นคือเหตุผลที่เราใช้ควอตซ์ที่มีความปลอดภัยสูง
ปัญหาเรื่อง “ความเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิอย่างรวดเร็ว”
ควอตซ์มีข้อดีตรงที่สามารถให้ความร้อนผ่านได้ และไม่ละลายภายใต้แรงดันสูง แต่มันก็มีข้อเสียเล็กน้อย เช่น หากมีหยดน้ำเล็กๆ ตกลงมาบนหลอดไฟที่มีอุณหภูมิสูง แก้วก็จะหดตัวอย่างรวดเร็ว จนเกิดรอยแตกขึ้นมา
เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดปัญหานี้ เราจึงใช้โครงสร้างพิเศษภายในท่อควอตซ์ เพื่อช่วยป้องกันไม่ให้เศษแก้วกระเด็นออกมา และทำให้องค์ประกอบที่ใช้สร้างความร้อนไม่เกิดปัญหา จึงช่วยให้อุปกรณ์ทั้งหมดไม่พังได้
เรื่องความปลอดภัยอย่างละเอียด
เราใช้ซิลิกาที่มีความบริสุทธิ์สูง ซึ่งช่วยให้เครื่องทำความร้อนสามารถให้ความร้อนได้ทันทีที่เปิดสวิตช์ แม้ว่าด้านไฟฟ้าจะดูเรียบง่าย แต่สิ่งที่สำคัญจริงๆ ก็คือตัวแก้วเอง โดยการปรับส่วนผิวของแก้ว เราสามารถทำให้วัสดุมีความยืดหยุ่นมากขึ้นเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิ
เคล็ดลับเล็กๆ น้อยๆ คือ ต้องให้มีช่องระบายอากาศที่เหมาะสมในตัวเครื่องด้วย แม้ว่าจะใช้แก้วที่ดีที่สุดในโลก แต่ถ้ามีความร้อนสะสมอยู่ มันก็จะทำลายเปลือกพลาสติกของเครื่องได้ในที่สุด
ข้อเสียของการใช้ควอตซ์
ข่าวดีก็คือ เครื่องทำความร้อนที่ใช้ควอตซ์นั้นใช้งานง่ายมาก มันสามารถใช้แทนหลอดไฮโลเจนธรรมดาได้เลย มันสามารถใส่เข้าไปในช่องเดิมได้เลย และการเชื่อมต่อสายไฟก็เหมือนเดิม ไม่มีปัญหาอะไร
แต่ก็มีข้อเสียเล็กน้อย นั่นก็คือ เนื่องจากมีการเคลือบหรือมีโครงสร้างพิเศษเพื่อความปลอดภัย ทำให้มีการสูญเสียแสงและความร้อนเล็กน้อย ประมาณ 5% ถึง 10% แต่มันก็เป็นราคาที่คุ้มค่า เพื่อให้แน่ใจว่าเครื่องทำความร้อนจะไม่พังในห้องที่มีความชื้นสูง
ผมขอเลือกเครื่องทำความร้อนที่อุณหภูมิต่ำกว่านิดหน่อย ดีกว่าจะเลือกเครื่องที่พังไปเลย.